ماها؛ دو سال دویدن در مسیر اندیشه و هنر

انجمن ادبی «ماها» که نامش با خلاقیت و نقد گره خورده است، در حالی هفتادمین نشست خود را جشن گرفت که طی دو سال گذشته به پناهگاهی برای روایت‌های ناب و بستری برای رشد استعدادهای نویسندگی تبدیل شده است. در ابتدای این مراسم، مروری بر فعالیت‌های دوساله انجمن صورت گرفت؛ مسیری که از نشست‌های کوچک کارگاهی آغاز شد و امروز به یکی از قطب‌های جریان‌ساز ادبی در محیط دانشگاه تبدیل شده است. طبق شعار محوری دانشگاه که «هنر نیازمند اندیشه است»، ماها توانسته است پیوندی استوار میان احساس هنری و تعمق ادبی برقرار کند.

ادبیات و جنگ؛ وقتی کلمات از میان خاکستر برمی‌خیزند

محور اصلی هفتادمین نشست ماها، بررسی نسبت میان «ادبیات و جنگ» بود. برخلاف نشست‌های کلاسیک که معمولاً به نقد متون مشهور جهانی می‌پردازند، این بار نوبت به اعضای انجمن بود تا بوم کلمات را با تجربیات و روایت‌های خود رنگ‌آمیزی کنند.

خوانش روایت‌ها: صدای نسل نو در بازخوانی دفاع و پایداری

بخش اصلی برنامه با خوانش آثار اعضا آغاز شد. نویسندگان جوان انجمن با قرائت جستارها، داستان‌های کوتاه و روایت‌های مستند خود با موضوع جنگ، نشان دادند که ادبیات جنگ تنها به خاکریزها محدود نمی‌شود؛ بلکه لایه‌های پنهان انسانی، تبعات روانی، ایستادگی خانواده‌ها و مفهوم وطن‌دوستی را در بر می‌گیرد. روایت‌های قرائت شده در این نشست، طیف وسیعی از نگاه‌ها را شامل می‌شد. تأکید بر «روایت‌نویسی» به عنوان یکی از ارکان اصلی انجمن ماها، در این نشست به اوج خود رسید و نشان داد که چگونه نوشتن می‌تواند به ابزاری برای صیانت از حافظه تاریخی یک ملت تبدیل شود.

آیین رونمایی از شاسی یادگاری؛ ثبت امضای همراهی

پس از بخش خوانش روایت‌ها و پذیرایی از میهمانان، مراسم به لحظه نمادین و هیجان‌انگیز خود رسید. به مناسبت جشن دوسالگی، از یک شاسی یادگاری ویژه که طراحی آن الهام‌گرفته از مسیر طی شده انجمن در این ۷۰ نشست بود، رونمایی شد. این شاسی یادگاری تنها یک تابلو نبود، بلکه سندی از پیوند عاطفی دانشگاهیان با حوزه ادبیات محسوب می‌شد. تک‌تک شرکت‌کنندگان، اساتید و اعضای انجمن با امضای این تابلو، عهد خود را برای تداوم فعالیت‌های ادبی و ارتقای سطح کیفی تولیدات متنی در دانشگاه تجدید کردند. این یادگاری به عنوان بخشی از آرشیو افتخارات انجمن ادبی ماها در محل دانشگاه نگهداری خواهد شد.