معماری پایدار بر طراحی فضاهایی تمرکز دارد که در کنار پاسخ‌گویی به نیازهای انسان، مصرف منابع و پیامدهای محیطی ساخت‌وساز را کاهش دهند. در این حوزه، شناخت اقلیم، بهره‌گیری از نور و تهویه طبیعی، انتخاب مصالح، مدیریت انرژی و توجه به زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی با فرایند طراحی معماری پیوند می‌خورد.
این حوزه برای علاقه‌مندان به پیوند طراحی، فناوری و محیط‌زیست مناسب است. بررسی منابع محیطی، مصالح و سامانه‌های ساختمانی، راهکارهای اقلیمی و ارزش‌های انسانی از موضوعات مهم آن است. هدف، تقویت توان تحلیل و طراحی در مسیر توسعه پایدار است.
مطالعه بیشتر: آموزش معماری پایدار در ایران، موانع و گرایش‌ها