نشست تخصصی «بررسی سبک‌های پوششی رایج در دنیای مد (۲)» در دانشگاه هنر و اندیشه اسلامی برگزار شد


تحولات پوشاک زنان در دوره دوم لویی چهاردهم: تجمل و نوآوری در اوج باروک

این نشست با ارائه خانم فائزه خوش‌صنعتی، عضو هیئت‌علمی موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی، همراه بود و به بررسی جزئیات و ظرایف مد و پوشاک عصر باروک، از جمله ویژگی‌های پوشش زنان و مردان، آرایش مو و صورت، و اکسسوری‌های رایج در آن دوره تاریخی پرداختند.

خانم خوش‌صنعتی در ادامه ارائه خود، به دوره دوم حکومت لویی چهاردهم (۱۶۶۱-۱۶۷۰) اشاره کردند که اوج اقتدار فرانسه در زمینه مد و پوشاک محسوب می‌شود. در این دوره، افراط در استفاده از تور، الیاف طلا و نقره، ملیله‌دوزی و روبان‌ها به اوج خود رسید. ایشان به موارد مهم زیر اشاره کردند:

  • نقاشی‌های دستی روی پارچه: یکی از ویژگی‌های این دوره، نقاشی‌های دستی گل و گیاه با ابعاد بزرگ روی پارچه‌های ابریشمی بود. همچنین، برای نخستین بار سایه‌روشن در طراحی و تولید پارچه به کار گرفته شد که جلوه‌ای بصری به لباس‌ها می‌بخشید.
  • لامودست یا روپوش دامن: استفاده از روپوشی روی دامن اصلی (مانتو یا لامودست) که جلوی آن به بالا جمع می‌شد و توسط روبان بسته می‌شد، بسیار متداول بود. دامن‌های رویی اغلب از ابریشم زربفت و دامن زیرین از تافته تهیه می‌شدند.
  • ترانسپارنت‌ها و تأثیرات اجتماعی: پیراهن‌های بدن‌نما از کتان نازک یا حریر که روی آن‌ها نقاشی‌هایی انجام می‌شد و زیر آن ساتن‌های درخشان به عنوان آستر استفاده می‌شد. اشاره به ترانسپارنت بدون آستر که توسط “رزبرتن” و “ماری آنتوانت” به نمادی از تجمل‌گرایی و افراط در دربار تبدیل شد و تأثیر آن بر آتش‌افروزی انقلاب فرانسه، از نکات مهم ارائه بود.
  • پوشاک خانه و اکسسوری‌ها: لباس‌های راحتی جلو باز و گشاد، استفاده از بادبزن‌های توری، چترهای چینی با حاشیه شرابه دوزی، و همچنین زیورآلات فراوان شامل گردنبندهای لوستری (لاوالیِر)، گوشواره، و سنجاق سینه از جمله ویژگی‌های این دوره بود. استفاده از خال‌های مصنوعی و ماسک‌های سیاه رنگ برای زنان نیز بسیار رایج شد.

اواخر دوره باروک: سادگی نسبی و ظهور استایل‌های جدید

در بخش پایانی ارائه، خانم خوش‌صنعتی به دوره سوم حکومت لویی چهاردهم (۱۶۷۰-۱۷۱۵) پرداختند که با کاهش تدریجی از اوج باروک همراه بود.

  • پوشاک مردان: نیم‌تنه‌هایی (هابیت) که به جلیقه تبدیل شدند، با آستین‌های کوتاه و شلوارهای نیکر باکرز (بالاتر از زانو) جایگزین راین‌گریف شدند. چکمه‌ها نیز به تدریج از مد افتادند و استفاده از سیبیل‌های باریک و سپس تراشیدن کامل صورت رواج یافت. همراه داشتن عنفیه‌دان‌های جواهرنشان (جعبه تنباکو) نیز به یک اکسسوری مد روز تبدیل شد.
  • پوشاک زنان: بالاتنه‌های کوچک‌تر و برجسته‌تر، و آستیکر (دستمال گردن مردانه که توسط زنان پذیرفته شد)، و پالاتین (شنل‌های خزدار کوچک) به عنوان گردن‌پوش، از نوآوری‌های این دوره بود. زیردامنی‌های چتری باریک‌تر با نام “پانیِر” (قفس پرنده)، و نوارهای پهن چین‌دار (فابالا) نیز رایج شد. مدل موی “فونتاژ” (چندین طبقه از تور و کتان با پایه‌های فلزی)، و سپس مدل موی “کمد” (با سادگی بیشتر و بدون پارچه) از دیگر تغییرات بود. کفش‌های لوئی (پاشنه‌های بلند) و “مولز” (کفش‌های بدون پشت و پاشنه بلند) نیز مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

باروک در دنیای مد معاصر: الهام‌بخش طراحان بزرگ

خانم خوش‌صنعتی در جمع‌بندی خود، به تأثیر عمیق سبک باروک بر دنیای مد امروز اشاره کردند. طراحان معروفی چون ورساچه و دولچه اند گابانا در کالکشن‌های خود از این سبک فاخر و پرهیجان الهام می‌گیرند. ایشان توضیح دادند که استفاده از رنگ‌های طلایی بر زمینه مشکی در طراحی‌های امروزی، برگرفته از کاربرد گسترده الیاف طلا در عصر باروک و همچنین نماد قدرت و شکوه رنگ مشکی است. بسیاری از طراحی‌های معاصر برگرفته از سبک معماری باروک هستند که با پارچه‌های پر نقش و نگار، گلدوزی‌ها، و چاپ گل و گیاه و حیوانات روی ابریشم و ساتن خود را نشان می‌دهند.

در پایان این نشست، خانم خوش‌صنعتی از حضور مخاطبان تشکر کرده و برای علاقه‌مندان به مطالعه بیشتر در زمینه تاریخ لباس و مد، کتاب‌های “تاریخ ۵۰۰۰ ساله لباس مردم جهان” و “تاریخ طراحی لباس از پیشاتاریخ تا امروز” را توصیه کردند. ایشان همچنین از تحقیقات دکتر سید علی مجابی در زمینه باروک قدردانی کردند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

💬 گفتگو با ما

با چه واحدی می‌خواهید ارتباط بگیرید؟