مد، فراتر از پوشش

خانم خوش‌صنعتی در ابتدای سخنان خود با اشاره به اینکه «مد تنها یک صنعت نیست، بلکه بازتابی از فرهنگ، تاریخ و ارزش‌های اجتماعی است»، تأکید کرد که شناخت سبک‌های مختلف پوشش به درک بهتر تحولات هنری و جامعه‌شناختی کمک می‌کند. وی با تقسیم‌بندی سبک‌های مورد بحث به ۶ دسته اصلی (گرانج، پرپی، اگزوتیک، رترو، وینتیج و مینیمال)، به تشریح هر یک پرداخت.

سبک گرانج: اعتراضی که به مد تبدیل شد

اولین سبک مورد بررسی، گرانج (Grunge) بود که خاستگاه آن به دهه ۱۹۹۰ و جنبش موسیقی راک در سیاتل بازمی‌گردد. سخنران با اشاره به اینکه این سبک در ابتدا اعتراضی به مصرف‌گرایی و قوانین اجتماعی بود، توضیح داد:
«گرانج با ظاهر ژولیده، شلوارهای جین پاره، تیشرت‌های گشاد و رنگ‌های تیره شناخته می‌شود. این سبک پس از ورود به دنیای مد، با مقاومت طراحان سنتی روبه‌رو شد، اما امروز به یکی از عناصر تأثیرگذار در طراحی لباس تبدیل شده است.»

سبک پرپی: سادگی و elegance قشر مرفه

در مقابل گرانج، سبک پرپی (Preppy) قرار دارد که ریشه در پوشش دانش‌آموزان مدارس خصوصی آمریکا دارد. خانم خوش‌صنعتی با نمایش تصاویری از پیراهن‌های آکسفورد، دامن‌های پلیسه و کفش‌های بدون پاشنه، ویژگی‌های این سبک را تمیزی، هماهنگی رنگ‌ها و استفاده از پارچه‌های طبیعی مانند پنبه و کشمیر عنوان کرد.

اگزوتیک: جهان رنگارنگ و جسورانه

سخنران سپس به سبک اگزوتیک (Exotic) پرداخت و آن را نماد تنوع فرهنگی و هنرهای بومی دانست. این سبک با رنگ‌های تند، طرح‌های هندسی و اکسسوری‌های حجیم شناخته می‌شود و برندهایی مانند گوچی و دل چگابانا از آن الهام گرفته‌اند.

رترو و وینتیج: بازگشت به گذشته

در بخش دیگری از نشست، تفاوت بین سبک‌های رترو (Retro) و وینتیج (Vintage) بررسی شد. خانم خوش‌صنعتی توضیح داد:
«وینتیج به استفاده از لباس‌ها و اکسسوری‌های اصل قدیمی (با قدمت حداقل ۳۰ سال) اشاره دارد، در حالی که رترو بازآفرینی طرح‌های تاریخی با نگاهی مدرن است. هر دو سبک در سال‌های اخیر محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند.»

مینیمال: فلسفه کمینه‌گرایی در مد

آخرین سبک مورد بحث، مینیمال (Minimal) بود که با شعار «کمتر، بیشتر است» شناخته می‌شود. سخنران با اشاره به نقش طراحانی مانند کوکو شنل و جورجیو آرمانی در توسعه این سبک، تأکید کرد:
«مینیمالیسم در مد به معنای حذف جزئیات غیرضروری، استفاده از رنگ‌های خنثی و تأکید بر کارکردگرایی است. این سبک امروز در طراحی لباس‌های روزمره و حتی معماری تأثیرگذار بوده است.»

پرسش‌وپاسخ و جمع‌بندی

در پایان نشست، حاضران سوالات خود را درباره تأثیر سبک‌های جهانی بر مد ایرانی و چگونگی تلفیق آن با ارزش‌های بومی مطرح کردند. خانم خوش‌صنعتی با اشاره به قابلیت‌های طراحی لباس در ایران، گفت:
«مد ایرانی می‌تواند با الهام از سبک‌های جهانی و ترکیب آن با هنر سنتی، هویت منحصربه‌فردی خلق کند.»