سینما بهعنوان «هنر هفتم» ترکیبی از هنرهای تصویری، ادبی و نمایشی است. رشته سینما در دانشگاه به تربیت هنرمندانی میپردازد که با زبان تصویر، روایتگری و تکنیکهای فنی آشنا باشند. دانشجویان این رشته علاوه بر تاریخ سینما و تحلیل فیلم، مهارتهای فیلمبرداری، تدوین، فیلمنامهنویسی، صداگذاری و نقد فیلم را میآموزند.
تحصیل در رشته سینما یعنی آموختن چگونگی خلق اثر سینمایی از ایده تا اکران؛ از نگارش داستان تا کار با دوربین و نرمافزارهای تدوین.
علاقهمندان به فیلم و داستانگویی تصویری.
افرادی با روحیه خلاق و تخیل قوی.
کسانی که به فناوریهای جدید تصویربرداری و جلوههای ویژه علاقه دارند.
دانشجویانی که به تحلیل اجتماعی و فرهنگی از طریق تصویر میاندیشند.
دروس عمومی: زبان فارسی، معارف اسلامی، تربیت بدنی، زبان خارجی.
دروس پایه: تاریخ هنر و ادبیات نمایشی، مبانی هنرهای تجسمی، آشنایی با فلسفه هنر.
دروس تخصصی: تاریخ سینمای ایران و جهان، فیلمنامهنویسی، فیلمبرداری، تدوین، صدابرداری، کارگردانی، تحلیل فیلم.
کارگاهها: کارگاه فیلم کوتاه، کارگاه مستندسازی، کارگاه جلوههای ویژه، کارگاه نقد و تحلیل فیلم.
کارگردان، نویسنده یا تهیهکننده فیلم.
فعالیت در شبکههای تلویزیونی و رسانههای دیجیتال.
کارشناس تولید محتوا و ویدئو برای شبکههای اجتماعی.
منتقد یا پژوهشگر سینما.
تدریس در دانشگاهها یا آموزشگاهها.
ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر (کارشناسی ارشد و دکتری سینما).
آموزشگاهها معمولاً روی مهارتهای سریع مانند فیلمبرداری یا تدوین تمرکز دارند، در حالی که دانشگاه نگاه جامع به تاریخ سینما، نقد و نظریه، و پژوهشهای علمی دارد. دانشجویان دانشگاهی با مبانی فرهنگی و زیباییشناختی عمیقتر آشنا میشوند و مدرک معتبر آنها را برای فرصتهای رسمی در صنعت سینما آماده میکند.