ادبیات نمایشی شاخهای از هنرهای نمایشی است که بر خلق و تحلیل متون نمایشی (نمایشنامه، فیلمنامه و اقتباسهای ادبی) تمرکز دارد. در این رشته، دانشجویان میآموزند چگونه ایدهها و موضوعات اجتماعی، فلسفی و روانشناختی را به زبان نمایش تبدیل کنند.
این رشته ترکیبی از دانش ادبیات، نظریههای درام، تاریخ تئاتر و سینما و فنون نگارش است. دانشجویان با مطالعه آثار کلاسیک و معاصر، هم به تحلیل ساختار نمایشنامهها میپردازند و هم خودشان به نگارش متنهای نمایشی میپردازند.
علاقهمندان به نوشتن و داستانپردازی.
کسانی که به تحلیل آثار نمایشی علاقه دارند.
دانشجویانی با تخیل قوی و توانایی بیان مفاهیم اجتماعی یا فلسفی از طریق روایت.
افرادی که میخواهند در پشت صحنه تئاتر یا سینما، بهعنوان نویسنده یا پژوهشگر فعال باشند.
دروس عمومی: زبان فارسی، زبان خارجی، معارف اسلامی، تربیت بدنی.
دروس پایه: مبانی هنرهای نمایشی، تاریخ تئاتر ایران و جهان، زیباییشناسی هنر.
دروس تخصصی: نظریههای درام، نمایشنامهنویسی، فیلمنامهنویسی، اقتباس ادبی، تحلیل متون نمایشی، اصول نقد نمایش.
کارگاهها: کارگاه نمایشنامهنویسی، کارگاه فیلمنامهنویسی کوتاه، کارگاه نقد و تحلیل اجرا.
نمایشنامهنویسی برای گروههای تئاتری.
فیلمنامهنویسی در سینما و تلویزیون.
نقد و پژوهش در حوزه نمایش.
تدریس در دانشگاهها و آموزشگاهها.
فعالیت در حوزه نشر و ترجمه متون نمایشی.
در آموزشگاهها ممکن است تمرکز بیشتر روی یادگیری سریع فیلمنامهنویسی باشد، اما دانشگاه نگاه جامعتری دارد: دانشجو علاوه بر نوشتن متن، با تاریخ تئاتر، نظریههای ادبی و روشهای پژوهش آشنا میشود. مدرک دانشگاهی امکان فعالیت رسمی و ادامه تحصیل را فراهم میکند.